Piesze wycieczki z kijkami już od kilku lat cieszą się niesłabnącą popularnością i przez wielu są wybierane jako główna forma aktywności sportowej. Trasy, które przemierzamy chodząc mogą prowadzić zarówno po płaskim terenie, jak również po nierównej, bardziej pofałdowanej nawierzchni. I właśnie w oparciu o rodzaj podłoża i technikę naszego chodu należy wybierać odpowiedni sprzęt. A zatem jakie kije do nordic walkingu, a jakie do trekkingu? Na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę?

Nordic walking rozpowszechniony został w Finlandii, a jego początki sięgają lat 20-tych XX wieku. Z początku aktywność ta miała zapewniać całoroczny trening narciarzom biegowym. Z czasem została spopularyzowana jako rodzaj szybkiego marszu z pomocą odpowiednich kijków, łącząc elementy aktywności sportowej i rekreacji. Podczas uprawiania nordic walkingu angażujemy około 90% naszych mięśni. Równomiernie współpracują mięśnie nóg, klatki piersiowej, ramion oraz pleców. Prawidłowe używanie kijków nordic walking pozwala odciążyć stawy kolanowe i biodrowe, wzmocnić mięśnie grzbietowe i zapobiec bólom kręgosłupa. Kije służą nam tu do odpychania od podłoża pod kątem około 45°.

Nieco inaczej wygląda użycie kijków w podczas uprawiania trekkingu, czyli pieszych wędrówek w urozmaiconym, często dość wymagającym terenie. W tym przypadku kije mają za zadanie ułatwiać nam marsz, pokonywanie przeszkód oraz zapewniać sprawne i stabilne podejścia i zejścia ze wzniesień. Używanie kijów trekkingowych pomaga przenieść częściowo ciężar ze stawów kolanowych i kostek na ręce. Podpieranie się na nich przy wzniesieniach pozwala na pracę całym ciałem, co w efekcie przekłada się na sprawniejsze zdobywanie szczytu.

Różnice między kijami do nordic walkingu, a kijami trekkingowymi

Zadaniem kijów trekkingowych jest przede wszystkim odciążenie stawów kolanowych, bioder i kręgosłupa podczas poruszania się po trudnym, górzystym terenie. Z tego względu są one cięższe, bardziej stabilne i dłuższe. W żadnym wypadku nie nadają się do uprawiania nordic walkingu. Ze względu na swoją budowę i wagę powodowałyby uczucie dyskomfortu i uniemożliwiały zachowanie prawidłowej techniki chodu.

Kije do nordic walking mają aktywować górne partie ciała, a przy okazji odciążać dolne. Są przeznaczone do poruszania się po stosunkowo płaskim terenie. Używanie tego typu kijków w górach powodowałoby duże ryzyko utraty równowagi oraz połamania ich w trudnym terenie.

Dzięki posiadanej wiedzy na temat podstawowych różnic miedzy kijami do obu typów aktywności, sami będziemy w stanie rozpoznać sprzęt najbardziej odpowiedni zarówno do trekkingu, jak i nordic walkingu. Często bowiem zdarza się, że w opisach ofert produktów, sprzedawcy świadomie lub też nie załączają błędne informacje na temat przeznaczenia danego typu kijów.

Rękojeść i mocowanie dłoni

W obu typach kijków rękojeść jest zaprojektowana tak, aby maksymalizować uczucie komfortu i zapewniać efektywny chód. Nie oznacza to jednak, że nie znajdujemy tu żadnych różnic, wręcz przeciwnie. W kijkach do nordic walking rękojeść jest smukła i nieco spłaszczona. Jej górna część posiada charakterystyczne wygięcie. Kije do trekkingu mają z kolei większą rękojeść, z wyprofilowanymi wgłębieniami na palce oraz zgrubieniami na obu końcach.

Kolejna, prosta do wychwycenia różnica to element mocujący naszą dłoń przy kijku. W nordic walkingu jest to rodzaj "rękawiczek". W kijach do trekkingu dłoń jest przytrzymywana wyłącznie regulowanym paskiem.

Trzonek

Przejdźmy nieco niżej. Kije trekkingowe mają trzon złożony z segmentów. Przeważnie spotykamy modele dwu, trzy i czterosegmentowe. Takie rozwiązanie jest bardzo praktyczne - w łatwiejszym terenie, gdzie nie ma potrzeby ich używania, można je po prostu złożyć i schować wraz z pozostałym ekwipunkiem. Budowa segmentowa pozwala również na wygodną regulację długości kija w zależności od rodzaju trasy.

Kijki nordic walking to przeważnie jednoczęściowa konstrukcja. Zastosowanie pojedynczej rurki w takich kijkach przekłada się na niższą wagę, skuteczną redukcję drgań i amortyzację wstrząsów. Trzonek kijków do nordic walking jest cienki i bardzo sztywny.

Grot

Grot jako element styku kijka z podłożem ma określone zadanie do wykonania podczas marszu. Kije nordic walking mają zaostrzone groty, zapewniając lepszą przyczepność. Te przeznaczone do wypraw trekkingowych posiadają płasko ścięte groty co sprawia, że dobrze klinują się na nierównym podłożu.

Jakie buty będą odpowiednie?

Właściwie dobrane, wygodne buty to podstawa każdej pieszej wędrówki. Nie ma niestety obuwia uniwersalnego, ponieważ za każdym razem to pogoda panująca za oknem będzie decydowała, jakie buty należy założyć. W przypadku nordic walking, gdy nasze marsze wypadają w ciepłym okresie, przyda się lekkie, dobrze wentylowane obuwie z miękką i grubą podeszwą, która zamortyzuje stawy. Takie buty w połączeniu z koszulką techniczną, która skutecznie odprowadza wilgoć oraz wygodnymi, niekrępującymi ruchów spodenkami sportowymi sprawią, że będzie nam się maszerowało komfortowo.

Na wyprawę do lasu warto natomiast wybrać buty z bardziej agresywnym bieżnikiem, zapewniającym pewne stawianie kroków.

Nieco większy problem pojawia się zimą, gdy musimy się zmagać z niską temperaturą i śliskimi, oblodzonymi trasami. Wówczas narażeni jesteśmy na ryzyko poślizgnięcia i upadku. Na takie warunki najlepiej sprawdzą się buty przeznaczone do trekkingu, z grubą i stabilną podeszwą.

Wybór butów trekkingowych jest naprawdę duży. Producenci tego typu obuwia w swoich ofertach starają się uwzględnić różnorodność warunków, z którymi będą zmagać się ich klienci. Bardziej masywne modele będą odpowiednie na zimowe wyprawy w góry, natomiast lekkie półbuty świetnie się sprawdzą podczas wędrówek po nisko położonych terenach, ponieważ zapewnią większą swobodę podczas marszu i pozwolą poruszać się szybciej.

Zewnętrzna powłoka butów trekkingowych może być wykonana z materiału syntetycznego, skóry lub połączenia obu tych materiałów. Do wyboru mamy modele nieprzemakalne ze specjalną membraną, która skutecznie ochrania przed wilgocią i przemoczeniem stóp, a także modele nieposiadające takiej właściwości. Te bez membrany skuteczniej poradzą sobie z odprowadzeniem pary wodnej w ciepłe dni i zapobiegną przegrzewaniu stóp.